Jak zostałam wiedźmą

wiek 8+

tekst – Dorota Masłowska
adaptacja i reżyseria – Piotr-Bogusław Jędrzejczak
scenografia – Małgorzata Gałaś-Prokopf
muzyka – Digital PrinceZZ
ruch sceniczny – Mikołaj Mikołajczyk

Supermarket, chipsy, iPhone, czarna wołga i sępy zamiast chatki z piernika, zdrowego jedzenia w koszyczku, miotły i kota (chyba że wokół szyi, jako ozdoba). Oto realia nowoczesnej baśni - opowieści dla dzieci i dorosłych, która wbrew pozorom, z klasyczną ma wiele wspólnego. Choćby przez występujący w niej wątek odwiecznej walki dobra ze złem. Tyle że nie tak zerojedynkowy jak w bajce braci Grimm o Jasiu i Małgosi.

U Doroty Masłowskiej - jednej z topowych pisarek młodego pokolenia - zła Wiedźma przejmuje trochę dobroci od Dziewczynki, która wprawdzie do ideałów nie należy, ale na wykrywaczu dobra, w skali od 1 do 10, plasuje się na dość wysokiej, siódmej pozycji. Jednak na zupę dla czarownicy się nie nadaje - jest zbyt grzeczna, a więc trująca. Aby danie stało się zjadliwe, do garnka trzeba jeszcze wrzucić jakiegoś wstrętnego chłopca, po czym składniki wymieszać. Wygłodniała Wiedźma, z pomocą czarodziejskiego atomizera „Podmiana Myśli”, zmusza Dziewczynkę do znalezienia właściwego chłopczyka.

Tylko gdzie go szukać? Może w teatrze? Jest tam sporo dzieci… Na przykład Boguś, który przyszedł z mamą na przedstawienie o Wiedźminie, ale okazało się, że spektakl jest o Wiedźmie, więc siedzi zdegustowany... Na szczęście ma iPhone’a i paczkę chipsów! Czy chłopiec wpadnie w profesjonalną siatkę do łapania dzieci? A potem do zupy?

„Jak zostałam wiedźmą” to napisana wierszem, przedstawiona w konwencji snu i różnych stylów muzycznych, od rapu, poprzez pop, discopolo, techno i inne, aż po operę, opowieść autobiograficzna o nas samych - dorosłych i dzieciach, żyjących w nieustannej pogoni za więcej, więcej, i więcej… Przed wszechogarniającym konsumpcjonizmem, brakiem refleksji i głębszych, międzyludzkich relacji może nas uchronić rozmowa zamiast telewizora, książka zamiast gry komputerowej czy chwilowe zwolnienie zamiast ciągłego pośpiechu.

Premiera – luty 2022